Spring naar inhoud

Blij met Stephen Fry

Stephen Fry. (Wikimedia Commons)

Mensen die me kennen weten het al jaren: ik heb een bloedhekel aan tv. Ik heb geeneens een tv maar kijk zo af en toe wat van de Nederlandse omroepen op mijn pc. Dus als één van mijn beste vrienden, die dezelfde hekel aan oppervlakkig geblaat koestert als ik, tegen me zegt dat ik De Wereld Draait Door (#DWDD voor Tweeps) moet terugkijken, is er écht iets bijzonders aan de hand.

En jawel... Adriaan van Dis die een half uur Stephen Fry interviewt... gewoon heerlijk laat vertellen met af en toe een vraag. (En Mathijs van Nieuwkerk die een half uur zijn mond houdt en tegelijkertijd met open mond zit te luisteren! Hoera!)

Adriaan van Dis die even sprakeloos is omdat Stephen Fry begint met een paar regels Nederlands. En een paar grappen. Ter introductie. Daarna gaat het gesprek, een interview met Adriaan van Dis is altijd een dialoog, meteen de diepte in.

Stephen Fry is een klassiek liberaal, atheïst, acteur, activist, filmmaker en presentator en nog veel meer, maar hier zit hij vooral als auteur van zijn nieuwe boek Mythos over de Griekse goden. Een onderwerp dat hem van kindsbeen af heeft geboeid. De Griekse goden zijn vooral menselijk met alle imperfectie die mensen ook hebben. Ze zijn groots, maar ook onzeker, wispelturig en gemeen. Stephen Fry maakt een prachtige vergelijking tussen de Griekse goden en de mythologie, over de Doos van Pandora (wat feitelijk een kruik was in plaats van een doos, maar welke in een doos is veranderd door een vertaalfout van de Nederlander Erasmus.)

De eerste mens die 200 jaar oud zal worden, is nu al geboren.

Pandora opening her box - James Gillray - Wikimedia.org

Over kunstmatig gemaakte wezens die de mens als soort gaan opvolgen en die veel intelligenter zullen zijn dan wij ooit zullen worden. Geven wij hen vuur?

Want nadat de mensheid de kennis over vuur kreeg van de goden, werden de Griekse goden onbelangrijk. Mensen konden het verder wel zelf af. En als de mensen net als de oude Griekse goden zijn, met al hun imperfectie, maar ook met alle kennis en talent. Dan komt er een moment dat we wezens creëren - robots of dergelijke - die veel intelligenter zijn dan wij. En geven wij als mensheid hen dan de kennis 'het vuur', opdat zij ons mensen niet nodig zullen hebben, waardoor de mensheid onbelangrijk wordt en uiteindelijk sterft? Is de mensheid over 5.000 jaar een oude mythologie? Iets uit de oudheid waarvan niet eens zeker is of het ooit heeft bestaan? Het kan.

Zijn we Zeus en geven we de nieuwe door ons gemaakte wezens geen vuur omdat we bang voor hen zijn? Of geven wij hen wel het vuur en zullen deze intelligente figuren van ons af willen, omdat wij dan overbodig zijn? Net zoals de Griekse goden overbodig zijn geworden nadat de mensen het vuur hadden gekregen van de Goden?

Elke dag opnieuw beginnen

Citaat Oscar Wilde. De straf van het dagelijks hetzelfde doen versus de kosten van vrijheid en elke dag opnieuw te moeten beginnen en jezelf opnieuw te moeten uitvinden. - De groeiende kloof tussen mensen die alleen zichzelf willen horen en niet meer elkaar. Je wordt kapot gemaakt als je een keer iets zegt wat verkeerd valt. - Op het moment dat je gaat schrijven maak je een afspraak met de lezer, dat je elkaar vertrouwt en dat je mag vertellen wat je denkt en dat de lezer het ermee eens mag zijn, of niet, en dat dat prima is.

Stephen Fry vertelt zoveel... Ik luister gewoon nog een paar keer en daarom heb ik het filmpje hier ingesloten. Hopelijk haalt de NPO die niet al te gauw weer offline.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *