Spring naar inhoud

Pinguïn 1 van de Durfbootvloot te water

Zaterdag 11 augustus 2018 gaat de kronieken in als de dag waarop de eerste boot van de Durfhuis - Durfbootvloot te water ging. Hoe dat precies te werk ging is te zien in de video hier onder.

In ieder geval gaat hierbij alle dank en complimenten uit naar Watersport 's-Hertogenbosch. Niet alleen vanwege hun bijzondere gastvrijheid in het mogen gebruiken van hun kade en voorzieningen, maar ook om de bereidheid om op zaterdagochtend terug te komen voor de tewaterlating van Pinguïn 1.

En dan drijf je.

En de motor draait en vaar je weg. Heerlijk! Van de Ertveld Plas De Dieze op.

En dan ineens, een paar honderd meter verder, lijkt het wel of die motor steeds meer geluid maakt. Is dit wel goed?. - De motor zelf beantwoordt de twijfel door er abrupt mee op te houden. Niet goed. En niet meer te starten.

We dobberen motorloos en dus ook stuurloos op het midden van de vaarweg. Zwaar verboden, weet ik uit mijn cursusboek Klein Vaarbewijs 1 & 2. Wat er niet bij staat is hoe je het oplost. Hoeft ook niet want dat kunnen we best zelf verzinnen.

Ben en ik pakken allebei een nog los liggende vloerplank en gebruiken deze als peddel om naar de kant te komen. Daar liggen wat gele boeien de zone af te bakenen waar we niet mogen komen en kunnen we in ieder geval even vast. Om niet weer de vaarweg op te dobberen waar rondvaartboten en luxe jachten druk heen en weer varen. Een soort watersnelweg en wij liggen nu in ieder geval veilig op de vluchtstrook.

De oude Tomos-motor geeft echter geen sjoege meer... niets. En Ben en ik hebben allebei nooit brommer gereden en weten niks van motoren. Dat helpt ook niet. Google op de smartfoon levert een handleiding op, maar ook daarvan worden we niet veel wijzer. De handleiding gaat er van uit dat de motor een tweewieler aandrijft, en niet een bootje van amper 6 meter.

Na nog een tijdje klooien (dit filmen we maar even niet) besluiten we dan maar verder te peddelen, want 200 meter verderop liggen de rondvaartboten van Johan, van de Vlotte Vloot. De medewerker die ons gestuntel het eerst opmerkt is lichtelijk in paniek, want we meren af aan D'n Draak, het paradepaardjebootje van de vloot. Hij weet niet veel van motoren (wij snappen dat) en hij belt Johan. Even later komt Johan, hij had ons al zien klooien even verderop en is nauwelijks verrast.

Johan haalt de kap van de motor en ziet in een ogenblik wat er mis is... De bougies ligt los. "Een wonder dat ie het wel gedaan heeft."Vindt Johan, waarna hij stevig vloekt vanwege een zwarte veeg op zijn hagelwitte shirt, die uit een wasmiddelenreclame lijkt weggerukt. Johan repareert de motor, legt nog wat uit over een ventiel en een ander onderdeeltje en we kunnen weer.

Terug. Want verder Den Bosch in varen en in het zicht van veel mensen opnieuw lunzen met een motor is geen optie. En op de Ertveld Plas un je lekker oefenen met zo'n boot en motor zonder anderen tot last te zijn.

Terug naar de werf gaat goed.

Bijna.

Vanaf het water gezien ligt naar links vanaf de kade een soort strandje, met veel waterplanten en riet waar meerkoeten nestelen. Een strandje met betonnen platen aan de wal en ondiep water dat lichtgevend groen ziet van de blauwalgen. En daar gaat het opnieuw mis.

Iets teveel naar links uitgeweken loopt de schroef van de motor vast in de touwachtige stengels van de waterplanten. En om te voorkomen dat de schroef op de bodem vastloopt zet Ben 'm uit en haalt de schroef uit het water.

Opnieuw zijn we stuurloos, nu vier meter van de kade verwijderd.

Met een plank die als peddel benut kan worden peil ik de diepte. Ongeveer een halve meter. Aan de boeg zit een lange lijn aan een bolder vastgeknoopt. Ik kijk nog eens naar het lichtgevende groen en neem een besluit.

"Ben, heb jij problemen met de aanblik van een vrouw in onderbroek?" vraag ik. "Nee, hoezo?"

Ik trek mijn gympen en broek uit, pak het andere eind van de lijn en spring overboord. Het water is toch kouder dan ik had gedacht en komt tot mijn knieën. Met de lijn in de hand loop ik op blote voeten naar het betonnen strandje en van daar door distels en brandnetels naar de kade en de aanlegplaats. Daar trek ik de boot aan de lijn naartoe en leg haar vast.

"Dit vertellen we maar niet thuis."

"Nee."

Een uur later aan het bier bij Bolwerk lezen we de vele reacties, waaronder boekingen voor boottochtjes.

Weet waar u aan begint!

Even later zien we Johan voorbij varen. Met aan boord een net getrouwd bruidspaar. Dat verklaart zijn hagelwitte shirt en zijn vloek om de veeg.

1 gedachte over “Pinguïn 1 van de Durfbootvloot te water

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *